Jak wygląda prawidłowo wykonane ozonowanie? Prawdy i mity [Poradnik]

Ozonowanie to obecnie najpopularniejsze hasło w branży dezynfekcji. Klienci zamawiają je, by pozbyć się zapachu papierosów, stęchlizny, a nawet grzyba po zalaniu. Niestety, rosnąca popularność sprawiła, że na rynku pojawiło się mnóstwo firm oferujących tę usługę “po kosztach”, używając zabawek z internetu zamiast profesjonalnych generatorów.

Jako inżynier muszę powiedzieć to wprost: źle wykonane ozonowanie nie tylko nie działa, ale może być niebezpieczne dla Twojego zdrowia i mienia. W tym artykule wyjaśnię Ci, jak od strony technicznej wygląda prawdziwa sterylizacja ozonem, jak przygotować mieszkanie i kiedy ten zabieg to zwykłe wyrzucanie pieniędzy w błoto.

1. Ozon (O3) to nie jest odświeżacz powietrza. To bezlitosny zabójca.

Zwykły tlen, którym oddychamy, ma postać dwuatomową (O2). Maszyny do ozonowania (poprzez tzw. wyładowania koronowe) “rozrywają” cząsteczki tlenu i tworzą z nich trójatomowy Ozon (O3). Ten trzeci atom jest ekstremalnie niestabilny. Odrywa się od reszty i natychmiast łączy z tym, co napotka na drodze: z komórkami grzybów, bakterii, wirusów oraz cząsteczkami zapachowymi (np. dymem).

Proces ten nazywamy utlenianiem. Ozon dosłownie “pali” drobnoustroje na poziomie komórkowym, zamieniając zapachy w nieszkodliwe tlenki i dwutlenek węgla. Co najlepsze – resztki ozonu samoistnie rozpadają się z powrotem do czystego tlenu. Nie ma tu żadnej chemii.

2. Dlaczego Twój domowy ozonator nie działa? (Liczy się ppm)

Aby ozon zabił pleśń i silne zapachy (np. spaleniznę), musi osiągnąć w pomieszczeniu stężenie uderzeniowe (powyżej 5-7 ppm). Mały ozonator kupiony na aukcji produkuje zazwyczaj 1 do 3 g/h (gramów ozonu na godzinę). Aby wytworzyć odpowiednie stężenie w standardowym salonie (20 m2), musiałby pracować bez przerwy przez kilkanaście godzin, a i tak ozon zdążyłby się rozpaść, zanim dotarłby do odpowiedniego stężenia.

Zobacz w poniższym symulatorze, jak kubatura Twojego pomieszczenia wpływa na wymaganą moc sprzętu, z którym musimy przyjechać na zlecenie:

3. Przygotowanie pomieszczenia (Tego nie powie Ci amator)

Silnie utleniający ozon jest niebezpieczny dla ludzi, zwierząt, roślin i niektórych materiałów. Prawidłowa procedura TomaBud wymaga od Ciebie małego przygotowania:

• Bezwzględna ewakuacja: W lokalu nie mogą przebywać ludzie ani zwierzęta domowe (w tym rybki akwariowe!). Należy wynieść wszystkie żywe rośliny doniczkowe.
• Zabezpieczenie elektroniki i skóry: Bardzo wysokie stężenia ozonu mogą przyspieszać starzenie się gumy i niszczyć sprzęt RTV o wysokiej wartości. Drogie telewizory, obrazy czy skórzane fotele najlepiej wynieść z pomieszczenia lub szczelnie owinąć folią (stretch).
• Uszczelnienie: Zamykamy okna, a w razie konieczności zabezpieczamy (zaklejamy) kratki wentylacyjne, aby trujący gaz nie przedostał się do sąsiadów z pionu (co jest nagminnym błędem w blokach mieszkalnych).

4. Złota zasada inżyniera: Ozon nie unosi się w powietrzu!

Ozon jest gazem cięższym od powietrza. Błędem laika jest postawienie generatora na podłodze. W TomaBud maszyny umieszczamy zawsze wysoko (np. na stabilnej drabinie lub pod sufitem) i wspomagamy ich pracę potężnymi wentylatorami cyrkulacyjnymi. Dzięki temu mamy pewność, że gaz przeniknie przez całą kubaturę pokoju – od sufitu po same fugi w posadzce.

5. Proces i bezpieczny powrót do domu

Sam proces uderzeniowego ozonowania trwa zazwyczaj od 45 minut do 2 godzin. Co dzieje się potem?

Ozon (O3) to niezwykle toksyczny gaz. Groźne objawy zatrucia i duszności pojawiają się już przy stężeniu 0,7 ppm (a my wpompowujemy tam wielokrotnie więcej!). Czas połowicznego rozpadu ozonu wynosi jednak zaledwie 20-30 minut. Dlatego po wyłączeniu maszyny (robimy to zdalnie lub w specjalnej masce tlenowej z filtrem węglowym), odczekujemy około 40 minut. Następnie wchodzimy, otwieramy szeroko okna i robimy potężny przeciąg. Do mieszkania można bezpiecznie wrócić zazwyczaj po 2 godzinach od zakończenia wietrzenia.